رفتن به بالا
  • شنبه - ۱۳ دی ۱۳۹۹ - ۲۰:۱۲
  • کد خبر : ۵۲۹۳
  • چاپ خبر : رویاهایی که در اسید شسته می‌شوند
 وقتی خرید و فروش اسید را اصلا نمی‌توان ممنوع کرد؛

رویاهایی که در اسید شسته می‌شوند

ریخته شدن اسید روی صورت خانم تهرانی در مسیر دادگاه باعث شد تا دوباره پرونده اسیدپاشی‌ها باز شود و بار دیگر توجه‌ها به سمت نبود قانون متناسب با این جرم سنگین‌تر از قتل، برود.

اصفهان، تهران، تبریز و مشهد ندارد سال‌هاست که اسیدپاشی به یکی از سرتیترهای حوادث کشور تبدیل شده و قربانیانش هم رو به افزایش است.  به گزارش کیمیای ایران به نقل از برنا، همین چند سال پیش بود که ماجرای اسیدپاشی به زنان اصفهانی چنان رعب و وحشتی در دل زنان این شهر و شهرهای دیگر به راه انداخت که تا مدت‌ها ترسش در دل خیلی‌ها ماند به گونه‌ای که تا مدت‌ها مردم در خیابان دلهره داشتند و با نگاه کردن به اطرافشان راه می‌رفتند تا مبادا یک موقع این مایع جهنمی صورت و بدن آنها را در خود ذوب کند. همین چندسال پیش بود که زنان اصفهانی‌ پایشان را از خانه بیرون گذاشتند و دیگر هیچ وقت با صورت‌ سالم قبلی خود به خانه برنگشتند البته که مسببانش هم هنوز نه پیدا شدند و نه مجازات حالا به این زنان اصفهانی، زنان و مردان دیگری را که یا قربانی اختلافات خانوادگی‌ هستند یا با دیگران دعوا دارند اضافه کنید، قربانیانی که بیشترشان زن هستند و روند درمانشان آنقدر طولانی است که بسیاری از آنها عطای خوب شدن را به لقایش می‌بخشند و به زندگی‌ای که دیگر دوستش ندارند عادت می‌کنند. بعد از حادثه جهنمی اصفهان پرونده اسیدپاشی بسته نشد و گویا قرار هم نیست بسته شود. همین چند روز پیش بود زنی در تهران در مسیر دادگاه مورد اسیدپاشی قرار گرفت تا او به قربانیان اسیدپاشی که هیچ حامی ندارند و تا آخر عمر باید این عذاب سر کنند، اضافه شود اما به راستی انگیزه مردم برای پاشیدن این مایع جهنمی روی صورت دختران و زنان چیست؟ چه چیزی باعث می‌شود عدم کنترل خشم روی سر و صورت دیگران خالی شود؟

فرامرز اختراعی، رئیس سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته بندی دارویی در گفتگو با خبرنگار برنا با اشاره به نوع اسیدی که در اسیدپاشی مورد استفاده قرار می‌گیرد، گفت: کسانی که برای اسیدپاشی اقدام به خرید اسید می‌کنند معمولا هیدروکلریک اسید و سولفوریک اسید که جزء اسیدهای صنعتی است خریداری کرده و از آنجایی که این اسیدها برای مصارف صنعتی به کار می‌رود، در حجم بسیار بالایی خرید و فروش می‌شود اما کسانی که برای اسیدپاشی استفاده می‌کنند با چند سی سی این کار را انجام می‌دهند.

او درمورد حجم خرید و فروش اسید تصریح کرد: هر کارخانه شیمیایی دارای مخازن زیادی از اسید است بنابراین حجم خرید و فروش آن بسیار وحشتناک است به گونه‌ای که خرید حجمی از اسید توسط اسیدپاش‌ها میان آن گم است برای مثال اگر ۱۰۰ لیتر از اسید یک کارخانه هم خریداری شود در میان اسیدهای موجود در آنجا مقدار بسیار اندکی است درحالی که با این مقدار اسید می‌توان یک شهر را سوزاند درواقع ظرفیت تولید اسید در کشور به گونه ای است که اگر صادر نشود بحران به وجود می‌آید.اختراعی با اشاره به ممنوعیت خرید و فروش اسید در مغازه‌ها افزود: عموما خرید و فروش مواد شیمیایی با یک سری کنترل‌ها انجام می‌شود اما اسید آنقدر پرمصرف و تولید آن راحت است که نمی‌توان آن را کنترل کرد.

رئیس سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بسته بندی دارویی ادامه داد: فقط اسید خطرناک نیست برای مثال چاه باز کن هم خطری کمتر از اسید ندارد و اگر روی صورت ریخته شود کور می‌کند، یا وایتکس باعث خفگی شدید می‌شود اما مردم برای رفع نیاز روزانه خود از این مواد استفاده می‌کنند و هرکسی با مراجعه به مغازه می‌تواند وایتکس، چاه باز کن حتی اسید برای جرم گیری خریداری کند بنابراین نمی‌توان چنین موضوعی را از طریق عرضه و تقاضا کنترل کرد و باید روش‌های دیگر را به کار برد.

او ضمن پیشنهاد به مجلس شورای اسلامی گفت: کسانی که با حوزه جرم شناسی آشنا هستند باید روش‌هایی که می‌توان خرید و فروش اسید را کنترل کرد، مورد بررسی قرار دهند و این کار را با محکم کردن قوانین قضائی، کنترل پلیسی و همچنین آموزش‌های روانشناسی و روانپزشکی به عموم مردم جامعه انجام دهند چرا که عاملان اسیدپاشی در این مواقع، دچار جنون شده و دست به چنین کار خطرناکی می‌زنند بنابراین ارائه خدمات روانشناختی و روانشناسی باعث می‌شود جلوی برخی اتفاقات گرفته شود در هر صورت همانگونه که نمی‌توان خرید و فروش چاقو را ممنوع کرد، خرید و فروش اسید را هم نمی‌توان شامل ممنوعیت قرار داد اما می‌توان در این حوزه محدودیت قرار داد.

اختراعی در پایان اظهار کرد: برای ایجاد محدودیت می‌توان این وظیفه را برعهده فروشنده قرار داد تا هرکسی که اسید می‌خرد، نام و مشخصات کامل او درج شود تا بتوان فرد را پیدا کرد به نظر می‌رسد این راه منطقی برای کنترل خرید و فروش محدودیت است.و اما در نهایت می‌رسیم به عامل دیگری که باعث می‌شود عاملان اسیدپاشی با خیال راحت اقدام به این کار کنند؛ «نبود مجازات مناسب». قربانیان اسیدپاشی در ایران بیشتر زن هستند و قوانین تبعیض‌آمیز معمولا راه را برای رسیدگی عادلانه به پرونده‌شان بسته است. طبق ماده واحده اسیدپاشی قانون مجازات اسلامی جرم اسیدپاشی وفق ماده ۶۱۴ قانون به عنوان ضرب و جرح در نظر گرفته است ابتدایی‌ترین و قطعی‌ترین حق مجنی‌علیه، حق قصاص است یعنی آسیب دیده می‌تواند اسیدپاش را قصاص کند ولی در مواردی که امکان قصاص وجود نداشته باشد یا شاکی اعلام گذشت کند چنانچه اقدام مرتکب موجب اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه یا بیم تجری مرتکب یا دیگران شود به ۲ تا ۵ سال حبس محکوم خواهد شد و در صورت درخواست مجنی‌علیه مرتکب به پرداخت دیه محکوم می‌شود و در صورت عدم پرداخت دیه، مرتکب طبق ماده ۹۶۹ قانون مجازات اسلامی باید متحمل مجازات حبس شود، به علت اهمیت جرم اسیدپاشی برای متهمین به چنین جرمی صدور قرار بازداشت موقت الزامی است.حالا بیش از ۶۰ سال از آن زمان گذشته و اعضای فراکسیون زنان دیگر منتظر ارائه لایحه منع خشونت علیه زنان به مجلس نماند و خودشان طرح تشدید مجازات اسیدپاشی را روانه صحن کردند و به همراهی دیگر نمایندگان یک فوریتش را به تصویب رساندند طرحی که اگر تبدیل به قانون شود تغییراتی در قانون به وجود می‌آید اما همچنان تکلیف آن مشخص نیست و همچنان در مجلس شورای اسلامی سرگردان است.

طرح تشدید مجازات اسیدپاشی در نوبت است

علی‌اصغر عنابستانی، عضو فراکسیون مقابله با آسیب‌های اجتماعی با اشاره به وضعیت این طرح گفت: تعداد طرح‌های مجلس شورای اسلامی بسیار زیاد است به همین دلیل برخی از آنها در نوبت قرار می‌گیرند، طرح تشدید مجازات اسیدپاشی هم اکنون در نوبت قرار دارد.او ضمن تاکید بر لزوم تشدید مجازات اسیدپاشی افزود: وقتی مجازات متناسب با جرم صورت گرفته شده، نباشد خاصیت بازدارندگی نخواهد داشت و باعث می‌شود مجرم به تکرار جرم بپردازد برای مثال در چندسال اخیر شاهد رشد توزیع و فروش مواد مخدر هستیم چون قانون مبارزه با موادمخدر را تسهیل کردیم و مجازات حمل و توزیع آن را کاهش دادیم بنابراین مواد مخدر به راحتی و به وفور و ارزان در اختیار مردم قرار می‌گیرد؛ چون مجازات متناسب با جرم ندارد.این نماینده مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: درخصوص اسیدپاشی هم اینگونه است درحالی که وقتی اسید روی صورت خانمی ریخته می‌شود همه زندگی او را از بین می‌رود چرا که او فقط ظاهرا زنده‌ست اما نمی‌تواند از نعمت‌های حیات استفاده کند حتی به اعتقاد اسیدپاشی از قتل هم سنگین تر است چون در قتل، مقتول می‌میرد و تمام می‌شود اما در اسیدپاشی، خانم با یک عمر شکنجه دائمی زندگی می‌کند بنابراین باید برای اسیدپاشی مجازات سنگینی را قائل شد تا کسی جرات نکند به هر دلیلی و با هر ناراحتی اقدام به چنین کار خطرناکی کند.

عنابستانی در پاسخ به این سوال که آیا می‌توان خرید و فروش اسید را ممنوع کرد؟ گفت: اسید کاربری‌های متعددی دارد و نمی‌توان چون در یک جایی استفاده نامناسب از آن می‌شود آن را ممنوع کرد اما حتما باید کنترل کرد به این صورت که ساختارهای مصرف آن را مورد نظارت قرار داد تا خیلی راحت در اختیار افراد قرار نگیرد درواقع این موضوع ضعفی است که وجود دارد و باید فکری به حال آن کنیم تا مسیر کاربرد آن را کنترل کنیم.او با بیان اینکه برای درمان قربانیان اسیدپاشی می‌توان از بیت المال استفاده کرد، افزود: برای قرار دادن بیمه به قربانیان اسیدپاشی باید میزان فراوانی، ریسک و هزینه‌های آن را درنظر گرفت و روی این موضوع مطالعات انجام داد اما به اعتقاد من از آنجایی که تعداد قربانیان اسیدپاشی بسیار زیاد نیست می‌توان ساختاری را ایجاد کرد تا آنها جزء موارد عسر و حرج زنان قرار گیرند و از بیت المال برای هزینه‌های درمان خود استفاده کنند.

قربانیان اسیدپاشی؛ فراموش شده و بدون پشتیبان

حتما پرونده اسیدپاشی اینجا بسته نمی‌شود و ما باز هم شاهد این اتفاق تلخ خواهیم بود پس باید هرچه زودتر نمایندگان مجلس شورای اسلامی طرح «تشدید مجازات اسیدپاشی» را از بین صدها طرح و لایحه بیرون بکشند و روی میز قرار دهند تا با قانون شدن آن حداقل کسانی که به امیدِ نداشتن مجازات این کار را انجام می‌دهند، اسید خود را غلاف کرده و جرات نکنند آن را روی صورت و بدن فردی چه زن و چه مرد بریزند. از طرفی نمایندگان کمیسیون اجتماعی باید فکری به حال در دسترس بودن اسید کنند و اجازه ندهند این مایع جهنمی به راحتی در اختیار هر کسی قرار بگیرد و تمام زیبایی و روح یک انسان را در خود ذوب کند. تمام این موارد تا قبل از اسیدپاشی است و اگر به حال و روز زنان و مردانی که قربانی اسیدپاشی شدند نگاه می‌کنیم، می‌بینیم آنها به شدت از نبود حمایت‌های مالی رنج می‌برند و در بسیاری از مواقع از روند درمان ناامید می‌شوند و به زندگی با شرایط اسفناک تن می‌دهند؛ پس باید هرچه زودتر چتر حمایت‌های مادی و معنوی را بر سر قربانیان اسیدپاشی باز کنیم تا هزینه‌های درمان غمی بر غم‌های آنها نباشد و بتوانند فقط غصه نابود شدن زیبایی خود را بخورند.

اخبار مرتبط